“Mijn mannen weten dat ze altijd op mij kunnen rekenen”

Het is natuurlijk een hele eer om de Willems-Orde te mogen ontvangen, maar mijn werk doe ik natuurlijk nooit alleen. Als helikopterpiloot in een Apache sta ik continu in verbinding met alle onderdelen van de krijgsmacht. Zo ben ik in de lucht verweven met de grondtroepen. In Afghanistan bijvoorbeeld werd ik ingezet bij gevechtsoperaties waar geen andere luchtsteun meer mogelijk was. De mannen op de grond hebben het moeilijk en lopen gevaar, maar ze wéten dat ze altijd op me kunnen rekenen. Daar ga ik inderdaad ver in.

“Afstemmen is in elkaar investeren”

We ontmoetten elkaar op een vrijwilligersdag en raakten in gesprek. We kregen het over het hardloopevent de Singelloop in Breda waar we allebei ooit aan mee wilden doen. We besloten de uitdaging sámen aan te gaan. Alyssa vertrouwde me direct. De enige houvast die ze tijdens het rennen heeft, is een ring waarmee ik haar leidt. Omdat Alyssa geen obstakels ziet, moest ik me 100% verplaatsen in haar. Dat vraagt om afstemming, dus investeren in elkaar. Ons gezamenlijke doel was iedere zaterdag samen trainen, de beloning was de medaille.

Het was heel druk tijdens het hardloop event met supporters en muziekbandjes, dat vraagt om een speciale manier van communiceren. Ook al zag én hoorde ze mij op sommige momenten niet: ze liet zich niet afleiden. We moesten blind op elkaar vertrouwen. We vonden het enorm spannend, maar het was een prachtige ervaring

“Wij maken door samenwerking grote dingen klein”

Luc Scheijmans doet er als radiotherapeut-oncoloog bij Instituut Verbeeten al meer dan 20 jaar alles aan om vrouwen met borstkanker te genezen. Dankzij enorme vooruitgang in de techniek lukt dat gelukkig steeds vaker. 

Complexe bestralingen zijn geconcentreerd in enkele instellingen. Brabant kent wat dat betreft een unieke situatie: Instituut Verbeeten verricht bestralingen voor vijf ziekenhuizen in de regio met wie ze samenwerkt. Hierdoor krijgt deze radiotherapeutische instelling veel patiënten met kanker aangeboden en kan dus veel kennis en ervaring opdoen en expertise in huis halen. Dankzij deze samenwerking krijgen artsen de ruimte en de mogelijkheid zich te specialiseren voor een specifiek oncologisch gebied. 

Borstkankerdeskundigen

“Zo heb ik me helemaal gericht op borstkanker,” vertelt Luc en schetst: “Is borstkanker vastgesteld bij een van de patiënten van de samenwerkende ziekenhuizen, dan komen alle borstkankerdeskundigen samen in een multidisciplinair overleg. Iedere behandelaar brengt zijn eigen deskundigheid mee: een röntgenoloog interpreteert de foto, de chirurg brengt in hoe te opereren, de internist-oncoloog geeft zijn visie over de te volgen therapieën, de radiotherapeut-oncoloog praat over het te bestralen gebied, de patholoog anatoom licht het verwijderde weefsel toe. De diëtist adviseert over voeding en maatschappelijk werk neemt de psychische begeleiding voor zijn rekening. Voor iedere patiënt afzonderlijk stellen we gezamenlijk op maat een behandelplan op. Op deze manier realiseren we met elkaar de best mogelijk zorg voor de patiënt met kanker.” Luc stelt: “Waar je raakvlakken hebt in samenwerking, ontstaat innovatie.”

 Hechte samenwerking

Vroeger moesten mensen uit Breda en Den Bosch naar Instituut Verbeeten in Tilburg afreizen, maar dankzij de locaties van Verbeeten Breda (sinds 2010) en Den Bosch (sinds 2011) is voor hen bestraling in de eigen stad mogelijk. Luc blikt terug: “Wij moesten verder groeien, maar we wilden niet één hele grote afdeling. Het leek ons voor de patiënt wenselijk de zorg dichter naar zijn woonplaats toe te brengen. Vandaar nu meerdere locaties van Verbeeten. We hebben al jaren een hechte samenwerking met de specialisten van het Amphia Ziekenhuis in Breda en het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch. 

“Het is een prachtige vooruitgang dat we op de millimeter nauwkeurig kunnen bestralen zodat we het gezonde DNA zo min mogelijk hoeven te beschadigen.” Verbeeten verzamelt de behandelresultaten van patiënten van de verschillende samenwerkende ziekenhuizen. “Met deze onderzoeksgegevens zijn we in staat steeds beter en minder belastend te bestralen.” Sinds kort werken we ook intensief samen met het Bernhoven ziekenhuis in Uden en het Rivas in Gorinchem, naast de ook al jaren bestaande samenwerking met het ETZ in Tilburg.

Verbeeten Fonds

“Dankzij samenwerking, maken we grote dingen klein.” Luc doelt hier niet enkel op de tumor. Hij legt uit: “Door de bundeling van kennis en kunde maken we een heftige gebeurtenis behapbaar dicht bij huis en hoeft een patiënt de regio niet uit voor een paar minuten radiotherapie per behandeling.” Mensen zijn vaak na behandelingen zó dankbaar dat ze Instituut Verbeeten kaartjes sturen en soms zelfs geld doneren. Voor deze giften is destijds Stichting Verbeeten Fonds opgericht. “Het geld zetten we in om kankerpatiënten op de juiste en vooral meest menswaardige manier te behandelen en onderzoek te doen naar deze ziekte. Gedurende het gehele jaar organiseert Verbeeten Fonds verschillende evenementen waaronder de jaarlijkse Verbeeten Challenge. In 2018 is 91.500 ingezameld,” vertelt Luc trots. Geld dat weer gebruikt wordt voor verdere verbetering van de behandelingen van patiënten met (borst)kanker.

“Van samenwerken leer je van elkaar”

Juf Floor is kleuterjuf op basisschool De Uilenspiegel in Boekel. Hier geven ze ervaringsgericht onderwijs. Dit betekent dat de leerkracht aansluit op de beleving en het welbevinden van de leerling.

“Wanneer een kind een broertje of zusje krijgt, gaan we daar in de klas dieper op in zodra ik merk dat daar behoefte aan is. Alle leerlingen mogen hun eigen geboortekaartje meenemen of ze maken een nieuwe die ze in de taalhoek hangen. Ze leren hun naam schrijven en ontdekken begrippen als ‘datum’ en ‘gewicht’. Een moeder komt een keer de baby in de klas badderen zodat we de woordenschat uit kunnen breiden. Kinderen mochten laatst met een zwangere leerkracht mee naar de echoscopie,” vertelt Floor. “Ze hebben niet in de gaten dat ze ontzettend veel aan het leren zijn.”

Betrokkenheid verhogend leren

“Het is natuurlijk niet alleen go with the flow,” zoals Floor het zegt. “We hebben onze methodes waarin bijvoorbeeld staat welke letter in welke week in de spotlights staat. Daar werken we ’s ochtends aan zodat we ’s middags altijd met een thema aan de slag kunnen.” Als het onderwerp toevallig over verkeer gaat, zie je Floor met haar klas in een bus door Den Bosch rijden. “We kijken welke verkeersborden we tegenkomen en wat deze betekenen. We kijken in een trein rond en verkennen het busplein. De bussen zijn genummerd, dus we bespreken de getallen. Doordat ik behandel wat de kinderen leuk vinden, is de interesse groot. Ouders helpen graag op dit soort middagen. Zij kiezen heel bewust voor deze vorm van onderwijs.” 

Samen hutten bouwen

Niet altijd kunnen kinderen de aandacht erbij houden. “Laatst had ik al drie keer gevraagd of ze een boek aan de kant wilden leggen. Ik ontdekte dat ze afgeleid waren door een geschiedenisboek dat iemand mee had genomen.” Binnen een paar minuten waren de kinderen buiten spelen aan het slijpen van takken en waren ze druk in de weer om met doeken tenten te bouwen. Ze waren compleet terug in het stenen tijdperk. Floor weet: “Kinderen die met veel plezier naar school gaan en vaak betrokken werken, maken een goede ontwikkeling door. Ook ik ga na 11 jaar in het onderwijs nog steeds met plezier naar school.”

Eigenaar van eigen leren

“We werken vanuit de driehoek: ouder, kind en leerkracht. De lijntjes zijn kort. Twee keer per jaar komen de ouders met het kind naar school. Aan de hand van hun portfolio met werkjes waar ze trots op zijn, vertellen ze hoe het met ze gaat. Achter in de map zit een brief die de leerkracht aan de kinderen schrijft met een competentielijst.” Kinderen zijn bij Floor op school zelf eigenaar van hun eigen leren. “Wij geven aan wat het kind allemaal al kan en vragen wat ze graag nog meer willen leren.” Daar zijn projecten voor die ze alleen of met hulp van een maatje uit de bovenbouw kunnen vormgeven. Het maatje helpt met bronnen zoeken of met een presentatie maken. Van samenwerken leer je van elkaar en dat zorgt ervoor dat kinderen extra gemotiveerd zijn. Zeker als een kind zich prettig en veilig voelt. Een beginnende kleuter koppelen we aan een leerling van groep 7. De eerste weken haalt deze leerling de kleuter op als ze op het grote speelplein gaan spelen. Totdat de kleuter aangeeft dat deze het zelf kan.”

“De sleutel tot succes is de juiste combinatie van mensen”

“Wij zijn vanuit de Rotterdamse haven vooral druk met het aanbieden van container groupage diensten over de hele wereld. Dat betekent iedere dag opnieuw puzzelen om de zakken, vaten, dozen, kisten, pallets, buizen en bundels van soms wel 20 verschillende klanten zo slim mogelijk in een container te verzamelen. Steeds opnieuw zoekend naar de beste prijs-beladingsgraad.” Aan het woord is financieel directeur van Rotterdam Harbour Holding, Evert Braam.

Hij verduidelijkt: “Onder de naam Famous Pacific Shipping (FPS) organiseren we de logistiek van zendingen die niet groot genoeg zijn voor een hele container, maar wel te groot om als pakket te versturen. Deze zendingen verzamelen we in containers en daar bieden we vaste afvaarten voor aan naar wereldwijde bestemmingen. We richten ons vooral op logistieke bedrijven die zelf geen groupage diensten hebben voor de kleinere bestemmingen.”
Een ander deel van het bedrijf richt zich met Trans Ocean Pacific (TOP) op de algemene expeditie. Als expediteur regelt TOP enkel het vervoer en is -net zoals een reisbureau een reis regelt- een tussenpersoon. “We regelen de logistiek van het mkb die hun spullen van buiten Europa halen. Er komt heel wat kijken bij het importeren of exporteren,” weet Evert.
De container groupage is de grootste activiteit. Een nichemarkt met veel concurrerende en lage marges. Maar Evert klaagt niet, want het gaat het bedrijf al 20 jaar voor de wind. 

Continu aandacht voor contacten

“Er is in ons werk altijd een samenwerking met de partij aan de overkant. Daar moet zo’n zelfde soort partij zitten als wij zijn. We zijn jarenlang bezig geweest om wereldwijd een sterk netwerk van partners op te bouwen over de hele wereld.” Soms heeft FPS een partner met één kantoor die het hele land bestrijkt, maar bijvoorbeeld in China werken ze met meerdere kantoren. Dat vraagt om afstemming en samenwerking in onder meer Afrika, Azië, Australië en Amerika. “Daar moet je continu tijd en energie in steken. Er gebeurt namelijk veel in het netwerk. Zo worden bedrijven waar we veel zaken mee doen bijvoorbeeld gekocht door de concurrent of bedrijven gaan failliet.” 

Verliezen samen delen

Een samenwerking opbouwen, betekent investeren. “In het begin heb je lege of half beladen containers. Je moet allebei bereid zijn je verlies te nemen. Dat vraagt om vertrouwen. Als je allebei je cijfers op tafel legt en bereid bent de verliezen die je oploopt in de aanloop samen te delen, kom je er altijd uit. Als je de rekening bij de ander wil leggen, is de samenwerking kansloos. Het scheelt enorm veel als je al een goede naam en reputatie hebt opgebouwd. Alleen met een goede samenwerking en vertrouwen kun je het maximaal voor elkaar hebben. Inclusief een hoge mate van kwaliteit en dienstverlening. Het is vaak een kwestie van gunnen.” 

Eigen software schrijven

De Rotterdamse haven heeft een hub-functie. Zo’n beetje alle diensten vanuit de hele wereld komen hierlangs. Je kunt van Beiroet niet rechtstreeks naar de VS. Dat kan alleen via Rotterdam. “In de haven van Rotterdam zitten vijf bedrijven die in de container groupage zitten. Twee zijn Rotterdamse bedrijven zoals wij. Zij hebben hun eigen netwerk opgebouwd en opereren zelfstandig. De andere bedrijven zijn onderdeel van een multinational. Zij hebben praktisch overal op de wereld hun eigen kantoren. Zij hebben wereldwijd een netwerk gekocht en hebben dat onder één vlag samengebracht.” Dat heeft z’n voor- en nadelen,” merkt Evert. “Voordeel is dat wij gemakkelijk van een zwakke partner afscheid kunnen nemen, een multinational moet het doen met een rammelend kantoor. Nadeel is dat zij kunnen werken met één systeem. Wij zitten altijd met koppelingen die nodig zijn om data uit te wisselen.”
Omdat de activiteiten specifiek zijn, schrijft en ontwikkelt Rotterdam Harbour hun eigen software. “Een behoorlijke uitdaging gezien het tempo van de ontwikkelingen. Onze it-afdeling is continu bezig met optimaliseren. Iedere haven heeft eigen systemen dus het vereist per klant maatwerk om data in te lezen en te verwerken. Eigen systemen ontwikkelen is één, we moeten ze ook onderhouden.” 

Papierwinkel

“Het scheelt een hoop tijd dat Nederland te maken met een meedenkende overheid die proactief naar het bedrijfsleven kijkt. Ze doen er alles aan om zaken simpeler te maken en te automatiseren,” stelt Evert. Nederland heeft de afgelopen jaren een flinke slag gemaakt. “Doordat veel elektronisch kan, is er weinig papieren rompslomp. Wereldwijd is dat een ander verhaal. Sinds de aanslagen van 9/11 zijn maatregelen in Amerika ontstaan die alsnog een enorme papierwinkel met zich meebrengen. Dit hebben Aziaten overgenomen. Alles moet aangemeld, gefiled en goedgekeurd zijn in de VS voordat het er heen gestuurd mag worden. De boetes zijn enorm als het verkeerd gaat. Internationaal hebben we een waslijst aan documentatie af te werken als iets verstuurd wordt naar Amerika. Omdat wij bij de groupage verantwoordelijk zijn om een container aan te brengen en een fout kostbaar is, nemen wij de hele douane afhandeling uit handen van de klant.” Ze houden zelf wel inzage dankzij de portal waar ze alles kunnen volgen. Van orders, offertes, status tot facturen. Voor ons scheelt dat een volle mailbox en een roodgloeiende telefoon.” 

Goede rolverdeling

Een groot deel van het succes is volgens Evert vooral te danken aan de juiste combinatie van mensen. “We hebben een goede rolverdeling binnen het bedrijf. Ieder doet waar hij goed in is. De eigenaar, de heer Munster, reist de hele wereld rond om klanten te zoeken en het netwerk te onderhouden. Saskia de Jong is geweldig in het uitbouwen van de container groupage. Ikzelf ben verantwoordelijk voor de financiën, automatisering en de structuur van het bedrijf.” Deze drie-eenheid is de sleutel tot succes. Die groei en ontwikkeling die het bedrijf doormaakt, geeft Evert enorm veel positieve energie. “Jaarlijks groeien we al 20 jaar boven de 10%. We dachten dat we onze maximale omvang wel bereikt hadden als je kijkt naar de volumes die we doen. Toch blijft dit gestaag groeien. We zijn meer naar het achterland gaan kijken en inmiddels doen we veel in Zwitserland en Oostenrijk. Duitsland biedt ook nog leuke uitdagingen. Zolang wij goede, sterke en betrouwbare partners hebben, zitten wij goed.

“Elkaars zwakten erkennen en elkaars sterke kanten benutten”

Om een goed presentatie duo te vormen tijdens het radio- en tv-programma Brabants Bont, streef ik naar chemie. Daar steek ik veel effort in. Dat betekent in mijn ogen elkaars zwakten erkennen en elkaars sterke kanten benutten. Om een programma tot stand te brengen, zie ik mijn mede-presentator zeven uur per dag. Soms moet je dan iets van elkaar pikken. Daarom is eerlijkheid een onmisbaar ingrediënt in onze ‘relatie’.

Als me iets niet bevalt, zeg ik dat. Andersom gebeurt dat ook. We waarderen elkaar in wat we doen. We vertrouwen elkaar en weten dat we elkaar nooit onderuit zullen halen. Dat komt omdat we een hoger doel nastreven: het programma.

“Soms is de ‘relatie’ zó verstoord dat dit samenwerking in de weg staat”

Bij een echtscheiding zijn er over het algemeen geen winnaars. Partners zijn niet langer partners, maar blijven wel samen ouders van hun kinderen. Er moet gezocht worden naar een nieuwe manier van samenwerken. Het liefst werk ik daarom samen met een advocaat die tot doel heeft de scheiding soepel, snel en goed te regelen met als resultaat een convenant en een ouderschapsplan.

Soms is de ‘relatie’ zó verstoord dat dit samenwerking in de weg staat. Zonder vertrouwen en gunning kom je niet tot overeenstemming. Vaak speelt een disbalans in kennis en/of emotie. Om te voorkomen dat de rechtbank een oordeel moet vellen en er een gebed zonder eind ontstaat, is een overlegscheiding een optie. Iedere partij heeft een eigen advocaat en samen met een coach en een financial vormen ze een team met als doel tóch samen tot een oplossing te komen, zodat beide partijen verder kunnen in het leven.

“Heb het lef om het nét even anders te doen”

Jaap Jongejan is jarenlang voorzitter bij CNV Vakmensen geweest en is nu algemeen directeur van o.a. SBI Formaat. Hij richt zich vanuit landgoed Zonheuvel in Doorn op training, coaching, advies, duurzame participatie en sterke arbeidsverhoudingen.

Op het 47 hectare grote landgoed Zonheuvel staat een kasteel/congrescentrum met 30 zalen en 110 hotelkamers. Behalve SBI Formaat dat zich bezighoudt met medezeggenschap, arbeidsverhoudingen en duurzame inzetbaarheid, zijn hier nog 14 bedrijven gevestigd. Samen vormen deze partijen de campus, genaamd ‘het huis van arbeidsverhoudingen’. Het is een plek waar werkgevers, werknemers, politici en wetenschappers elkaar leren vinden. “Leren in de zin van ontwikkelen en vinden in de dialoog en de communicatie,” legt Jaap uit. “We werken hier samen zodat je op het landgoed alle facetten tegenkomt die je in een organisatie rondom arbeidsverhoudingen tegenkomt. Als algemeen directeur van Stichting SBI (SBI Formaat, SBI Beheer, Odyssee en Landgoed Zonheuvel) is het Jaaps rol om ervoor te zorgen dat deze bedrijven door samenwerking en ondernemerschap blijven groeien in kwaliteit en kwantiteit. 

Waardes toevoegen

Campus Landgoed Zonheuvel staat voor Samenwerking, Bezinning en Inspiratie (SBI). “We proberen hier met elkaar andere oplossingsrichtingen te bedenken om de complexiteit die op mens en organisatie afkomt een plek te geven,” vat Jaap de campus samen. “In plaats van alleen management- en vaardigheidscursussen kijken wij naar de mens en de natuur. Jaap schetst een voorbeeld vanuit de eigen biologische moestuin: “Compost groeit langzaam tot iets moois en waardevols uit. De vluchtigheid waarin wij met z’n allen dingen doen, is als kunstmest. Geduld is compost. Geduld is duurzamer en geeft meer houvast en continuïteit.”

Hij gaat verder: “In alles wat we doen, kopiëren we als sinds mensenheugenis de natuur. Zien we een vogel, dan willen we vliegen. Dat lukt niet, dus bouwen we een vliegtuig. Er is wel één groot verschil: de natuur kent haar eigen proces en voegt zelf eigen waarde toe. Wij als mensen moeten in een organisatie zélf nieuwe waardes toevoegen aan de processen die we creëren. In de herfst vallen de blaadjes van de bomen, die hoeven we er niet af te trekken. In een organisatie, moet je zelf de blaadjes ophangen en eraf halen. Wij moeten het proces voeden om het gaande te houden.” 

Tunnelvisie

Een derde pijler waar ze op de campus tot andere oplossingsrichtingen proberen te komen, is vanuit de kunst- en creativiteitshoek. “Soms denken we dat we het licht hebben gezien, maar vaak zien we het licht aan het einde van onze eigen tunnelvisie.” Jaap probeert met mens, natuur en creativiteit/kunst in het achterhoofd gaten in de tunnel maken zodat er andere lichtbundels in de tunnel ontstaan en we denken ‘zo kan het ook’. “Doen we dat niet dan gaan we in onze eigen tunnelvisie geloven.” 

Geloven is systemen

Jaap ziet één grote behoefte: de menselijke maat. “Het draait niet alleen om de economie. Laten we mens, natuur en creativiteit centraal zetten in organisaties,” stelt Jaap voor. “Wat namelijk moeilijk wordt in de complexe wereld is dat als we de werkelijkheid niet meer bevatten, we gaan geloven in de systemen die ons ondersteunen. Voordat je het weet, wordt het systeem het doel en de werkelijkheid het middel. Als middel en doel door elkaar gaan lopen, gaat het fout met bedrijven.” Jaap geeft als voorbeeld de banken in de laatste crisis. “De banken hadden het (ruil)middel ‘geld’. Hun doel was ‘vertrouwen’ winnen van klanten. Banken zijn in die tijd middel en doel door elkaar gaan gooien. Het grootste goed was geld. De klant/vertrouwen winnen zijn ze uit het oog verloren. Vertrouwen werd middel en het (ruil)middel geld werd het doel.” 

Jaap wil op de campus complexe organisaties terugbrengen naar het menselijke geheel. Naar de natuur die het voorbeeld geeft en de creativiteit die zorgt voor een extra boost als het gaat om oplossingen. “In plaats van het einde te zien aan het einde van je eigen tunnelvisie. Echt: als je op een andere manier kijkt, dan zie je mooie, nieuwe oplossingen.” 

Zelfkennis

Dát is volgens hem ondernemen: lef hebben om het nét even iets anders te doen dan anderen. “Je moet in een samenwerking vooral durven iets los te laten. Als je niet deelt, ben je namelijk zetbaas en maak je geen gebruik van andermans ondernemerschap met wie je samenwerkt.” Dat vraagt volgens hem ook om zelfkennis. “Ken vooral je beperkingen, dan kun je daarvoor mensen om je heen verzamelen zodat dat deel ook geregeld is.”

Samenwerkende samenleving

Er zijn tegenwoordig veel soorten werkenden. Denk aan werknemers, flexwerkers, freelancers, zzp’ers en platformwerkers. De zekerheden van voorheen kunnen we wat Jaap betreft niet langer tussen werkgever en werknemer organiseren. Het zou volgens Jaap langs de lijn van ‘de mens’ georganiseerd moeten worden. “Iedereen die werkt heeft verplichtingen bij te dragen aan bijvoorbeeld werkloosheid, pensioen, arbeidsongeschiktheid én leren. Een zelfstandige spaart dus mee om zich tegen risico’s te beschermen. Deze beweegt zich in een samenwerkende samenleving, dus lukt het even niet dan zorgen we voor elkaar,” vindt Jaap. “Maar daar draagt wel iedereen aan bij.”

Zekerheid en continuïteit 

“In de basis willen we allemaal hetzelfde. Ooit zijn termen als werkgevers en werknemers bedacht, maar (ondanks andere belangen) zijn we allemaal mensen en hebben we in de basis allemaal dezelfde behoeften.” Toen Jaap bij de CNV zat, heeft hij een onderzoek gedaan naar de overeenkomsten tussen werknemer en werkgever. Hij vertelt: “De gemiddelde werknemer vond dat het om ‘loon’, ‘zekerheid’ en ‘plezier’ in het werk draait. De werkgever noemde ‘winst’, ‘continuïteit’ en een ‘goede organisatie’ als belangrijkste begrip. Ze noemen zaken anders, maar bedoelen hetzelfde. Logisch; er is maar één wereld en één wet, ze praten enkel ieder in een eigen jargon. “Zekerheid en continuïteit zijn dezelfde begrippen.”

“Wij zijn graag voor onze cliënt de spin in het web”

“Het notariaat zie ik als één grote samenwerking met heel veel partijen. Ons kantoor heeft vier vestigingen met acht notarissen en een tiental juristen waarmee ik intern regelmatig spar over ingewikkelde specialistische dossiers. Extern heb ik intensief contact met banken, hypotheekadviseurs, makelaars, accountants en fiscalisten. Wij zijn graag voor onze cliënt de spin in het web. 

Met mijn klant heb ik een absolute vertrouwensband. Samenwerken en vertrouwen geldt eigenlijk bij al onze werkzaamheden. Van het opstellen van een verdelingsakte, het begeleiden bij een bedrijfsovername tot het opstellen/uitvoeren van een testament. Zonder samenwerking en het vertrouwen van een klant kan een notaris niet functioneren.”

“Alleen samen kom je verder dan het geijkte”

Choreograaf en danser Joost Vrouenraets danste 28 kilometer de ‘Tour de Danse’ van Heerlen naar Maastricht en is bekend van dansgezelschap Gotra. Hij stelt: “Het beroep van choreograaf kan niet bestaan zonder samenwerking.”

“Ik doe álles in dit vak samen. Van het onderzoek tot het schrijven en de uitvoering van een stuk. Zonder dansers, lichtmensen, decorbouwers, componisten, managers en productieleiders ben ik nergens. Continu zijn we met elkaar aan het communiceren om samen tot een geheel te komen. Ik geloof er niet in dat je als leidinggevenden anderen kan opleggen wat ze moeten doen. Zeker niet in mijn vak, want ik werk met andermans lichaam, intelligentie en achtergrond. Dit betekent fysiek en technisch naar anderen luisteren. Wat gaat er in iemand om? Hoe voelt iemand zich écht?”
Joost nodigt mensen uit eerlijk te zijn. En kritisch. “Hopelijk nemen ze deze uitnodiging aan en verrast iemand me als deze reageert om mijn voorstel. Ík moet als choreograaf inspirerend zijn, maar het is ook belangrijk dat ik me láát inspireren. Het is namelijk lastig jezelf te verrassen vanuit je eigen denkpatroon. Alleen samen kom je verder dan het geijkte. Door zaken vanuit een ander perspectief te bekijken, krijg ik een andere textuur. Samenwerking creëert nieuwe kennis.” 


Eigen ego loslaten

Samenwerking vraagt wat Joost betreft om openheid, doorzetting, flexibiliteit en weten waar je voor staat zodat je niet volledig meegetrokken wordt in andermans idee. “De honger naar de kennis van iemand anders moet groot zijn.” Samenwerken betekent je ego loslaten. Wat Joost helpt om af en toe zijn eigen ego te parkeren, is vanuit een derde persoon te denken. “Zonder dat ik daarbij mezelf uit het oog verlies. Ik zoek eerlijkheid en openheid. Daar selecteer ik mensen op, want ik wil natuurlijk graag mensen om me heen verzamelen die iets nieuws naar de tafel brengen.”

Ik schrijf samen met iemand een stuk en vraag ze om binnen die kaders mee te onderzoeken en voorstellen te doen. Gaandeweg kunnen mijn kaders vervagen zolang we ons maar bewust zijn wat er in het proces gebeurt.” Joost verduidelijkt: “Ik zet een proces in gang, maar probeer wel te blijven sturen. De bestemming staat vast, maar de weg ernaar toe kan anders worden. Meestal niet kabbelend vooruit. Soms stroomopwaarts en soms komen we zelf rotsen tegen. Of een waterval. En soms vallen we helemaal droog. Mensen stappen gedurende de weg die we volgen op en af.”

 

Draagvlak creëren

“Mensen bewegen altijd, ook in gedachten. Het is belangrijk dat te blijven ontwikkelen, want dingen blijven altijd veranderen. Wil je mensen meekrijgen, dan moet je ze blijven voeden. Communicatie is van groot belang anders heb je geen draagvlak. Plezier in het werk is nodig. Ik zou geen mensen aan boord willen hebben die liever niet op de boot zitten. Ik zoek mensen die het avontuur aan willen, ook als ze het risico lopen op een nat pak. Onderweg kan van alles gebeuren, maar het is de kunst de boot niet te laten muteren.” 

 

Mastergraad choreografie

Voor Joost is dans een mogelijkheid het leven te proberen te begrijpen. “Dans is van en voor iedereen. Ik kan er mensen mee bereiken die anders misschien niet gehoord worden, maar het zijn geen levenslessen. Ik vier liever dingen groots dan dat ze in een klein gezelschap besproken worden.” 

Om zelf ook te blijven bewegen, is Joost gestart met een mastergraad in choreografie. “Terug naar de basis om vervolgens verder te ontwikkelen. Ik laat me nu uitnodigen in plaats van dat ik alles zelf organiseer.”